تاریخ : یکشنبه, ۱۳ اسفند , ۱۴۰۲ Sunday, 3 March , 2024
0

سیاهچاله ای ۶۶ میلیارد برابر جرم خورشید!

  • کد خبر : 133608
سیاهچاله ای ۶۶ میلیارد برابر جرم خورشید!

غزل زیاری: آیا می توانید تصور کنید چند سیاره در جهان وجود دارد؟ به گفته ناسا، قطر جهان مرئی ما تقریباً ۹۴ میلیارد سال نوری است. این در حالی است که قطر زمین تنها حدود ۱٫۳۵ برابر ده به توان منفی ۹ سال نوری (۱۲۷۵۶ کیلومتر) است. این بدان معناست که تعداد بسیار زیادی از […]

غزل زیاری: آیا می توانید تصور کنید چند سیاره در جهان وجود دارد؟ به گفته ناسا، قطر جهان مرئی ما تقریباً ۹۴ میلیارد سال نوری است. این در حالی است که قطر زمین تنها حدود ۱٫۳۵ برابر ده به توان منفی ۹ سال نوری (۱۲۷۵۶ کیلومتر) است. این بدان معناست که تعداد بسیار زیادی از سیارات در جهان وجود دارد. حتی اگر آنها را در فاصله زیادی از یکدیگر در جهان کنار هم قرار دهیم.

لازم به ذکر است ممکن است ۱۰۰ میلیارد ستاره تنها در کهکشان ما وجود داشته باشد. ما باید در نظر داشته باشیم که نمی توانیم کل جهان را ببینیم. شعاع جهان مرئی ما حدود ۴۶٫۵ میلیارد سال نوری تخمین زده می شود، و شایان ذکر است که این ممکن است فقط بخشی از یک چندجهانی بزرگتر باشد. اگرچه این یک نظریه باقی مانده و به طور قطعی ثابت نشده است.

اندازه و وسعت واقعی جهان یکی از موضوعات تحقیقات علمی در حال انجام است. در هر صورت، برای اینکه شما را از مقیاس عظیم آن تصور کنید، تعدادی از بزرگترین اجرام موجود در فضا را فهرست کرده ایم که از کوچک تا بزرگ را به ترتیب به شما معرفی می کنیم:

۸- بزرگترین سیاره: ROX 42Bb

مشتری که ۱۱ برابر شعاع زمین است، بزرگترین سیاره منظومه شمسی است. از سوی دیگر ROX 42Bb این سیاره بزرگترین سیاره کشف شده در کهکشان است و جرم آن ۹ برابر و شعاع آن ۱٫۱۲ برابر مشتری است.

فاصله بین ROXs 42 Bb و زمین تقریباً ۴۴۰ سال نوری است و به دلیل اینکه خارج از منظومه شمسی ما است به آن سیاره فراخورشیدی می گویند.

تاین کوری، فضانورد و محقق دانشگاه تورنتو، برای اولین بار در سال ۲۰۱۳، ۴۲ میلیارد ROX را شناسایی کرد. این سیاره، مانند مشتری، یک غول گازی است. شاید برای شما جالب باشد که بدانید در حالی که زمین ۳۶۵ روز و مشتری ۱۲ سال طول می کشد تا به دور خورشید بچرخند. ROX 42Bb این یک دور ستاره خود را در سال ۱۹۶۸٫۳ کامل می کند.

۷- بزرگترین خورشید یا ستاره: UY Scuti

حدود یک میلیون زمین در داخل خورشید قرار می گیرد، اما YU Scuti، بزرگترین ستاره شناخته شده در جهان، آنقدر بزرگ است که می تواند ۵ میلیارد ستاره به اندازه خورشید ما را در خود جای دهد.. آره UY Scuti در مرکز منظومه شمسی ما قرار داشت و فتوسفر یا لایه بیرونی آن به مدار سیاره مشتری رسید. یعنی فضایی برابر با فاصله خورشید تا سیاره مشتری را اشغال می کرد.

این غول در فاصله ۹۵۰۰ سال نوری از زمین قرار دارد و اولین بار در سال ۱۸۶۰ توسط گروهی از ستاره شناسان رصدخانه بن آلمان شناسایی شد. جالب اینجاست که حتی با گذشت ۱۶۰ سال از کشف آن، ستاره شناسان هنوز موفق به رصد یک ستاره بزرگتر نشده اند.

7.jpg

UY Scuti به عنوان یک ستاره متغیر شناسایی شد. زیرا هر ۷۴۰ روز نوساناتی در روشنایی آن وجود دارد.

دانشمندان حدس می زنند که این ستاره در حال حاضر در مرحله ای است که سوخت هیدروژن موجود در هسته خود را تمام کرده و به یک ابرغول سرخ تبدیل شده است.. این بدان معناست که احتمالاً در راه رسیدن به مقصدی دراماتیک (انفجار ابرنواختری) است که پایان سفر ستاره‌ای آن را رقم خواهد زد. اگرچه لحظه دقیق انفجار UY Scuti هنوز مشخص نیست.

۶- بزرگترین منظومه شمسی

بزرگترین و گسترده ترین منظومه شمسی شناخته شده در جهان، از نظر مدار، از یک سیاره منفرد (۲MASS J2126) تشکیل شده است که به دور ستاره ای به نام TYC 9486-927-1 می چرخد.

نکته جالب اینجاست که هفت سال پیش، ستاره شناسان حتی نمی دانستند که آیا سیاره و ستاره به هم مرتبط هستند یا نه، و هر دو اجرام آسمانی شناور آزاد در نظر گرفته می شدند. زیرا در فاصله یک میلیارد کیلومتری از یکدیگر در فضا قرار داشتند.

بیشتر بخوانید:

سرانجام، در سال ۲۰۱۶، تیمی از محققان بین المللی مدار بزرگ پنهان ۲MASSJ2126 را شناسایی کردند و کشف کردند که این سیاره در واقع به دور TYC 1-927-9486 می چرخد. نایل دیکن، یکی از محققان و مسئولان موسسه نجوم ماکس پلانک، در این رابطه اظهار داشت: «این بزرگترین منظومه سیاره ای است که تا به امروز شناخته شده است. این سیاره (۲MASS J2126) آنطور که ابتدا فکر می کردیم تنها نیست و با هم مرتبط است، اگرچه بسیار دور است.

فاصله بین زمین و این منظومه شمسی منحصر به فرد ۱۰۴ سال نوری و مدار است ۲MASS J2126 تقریباً ۱۴۰ برابر مدار پلوتون در منظومه شمسی ما.

با توجه به مدار گسترده و فاصله سرسام آور آن از ستاره، ۲MASS تقریباً ۹۰۰۰۰۰ سال زمینی طول می کشد تا یک مدار را کامل کند.

۵- بزرگترین کهکشان: آی سی ۱۱۰۱

کهکشان مجموعه ای از چندین منظومه خورشیدی یا ستاره ای است. برخی گزارش ها نشان می دهد که جهان ما از حدود ۲۰۰۰ میلیارد کهکشان تشکیل شده است.

این اجرام آسمانی عظیم حاوی میلیاردها ستاره و سایر اجرام آسمانی در درون خود هستند. به عنوان مثال، کهکشان راه شیری، کهکشانی که سیاره ما و منظومه شمسی ما را در خود جای داده است، ۱۰۰ میلیارد ستاره و تقریبا ۱۰۰ میلیون سیاهچاله دارد.

البته همین آی سی ۱۱۰۱ که از نظر مقیاس بزرگترین کهکشان جهان است، بسیار دور است. آی سی ۱۱۰۱این کهکشان تقریباً ۵۰ برابر بزرگتر و ۲۰۰۰ بار سنگین تر از کهکشان راه شیری است.

5.jpg

ستاره شناسان بر این باورند که این کهکشان دارای ۱۰۰ تریلیون ستاره خیره کننده با قطر شش میلیون سال نوری است. این در حالی است که قطر کهکشان ما، کهکشان راه شیری، تنها حدود ۱۰۰۰۰۰ سال نوری است. برخی از کارشناسان معتقدند که IC 1101 احتمالاً در نتیجه برخورد و ادغام چند کهکشان به اندازه راه شیری شکل گرفته است.

۴- بزرگترین سیاهچاله: TON ۶۱۸

سیاهچاله ها در میان عظیم ترین اجرام جهان شناخته شده اند و ادعای اصلی آنها برای شهرت این است که همه چیز را می بلعند، حتی نور را، اما آیا شما تصوری از اندازه یک سیاهچاله دارید؟

4.jpg

واقعیت این است که جرم بزرگترین سیاهچاله در جهان حدود ۶۶ میلیارد برابر جرم خورشید تخمین زده می شود. اما این تمام داستان نیست. این سیاهچاله عظیم، انرژی یک اختروش (یک جرم آسمانی بسیار درخشان) نامیده می شود TON ۶۱۸ این درخشندگی معادل ۱۴۰ میلیارد خورشید را فراهم می کند.

TON 618 در فاصله ۱۸٫۲ میلیارد سال نوری از زمین قرار دارد و برای اولین بار در سال ۱۹۵۷ کشف شد و به عنوان پرجرم ترین سیاهچاله کشف شده شناخته می شود.

۳- بزرگترین سحابی: سحابی رتیل (Tantula Nebula)

سحابی ها ابرهای غول پیکری از گاز و غبار در فضا هستند که در آن ستاره های جدید به دلیل گرانش، تغییرات دما و فشار و همجوشی هسته ای شکل می گیرند. به گفته ناسا، سحابی رتیل که سحابی رتیل یا ۳۰ دورادوس نیز نامیده می شود، بزرگترین و درخشان ترین سحابی شناخته شده است.

این سحابی حدود ۱۸۰۰ سال نوری (معادل ۷٫۵ برابر ده به توان ۱۵ کیلومتر) در فضا را اشغال می کند و در فاصله ۱۷۰۰۰۰ سال نوری از زمین قرار دارد.

3.jpg

این سحابی اولین بار در اوایل دهه ۱۷۵۰ توسط نیکلاس لوئیس دولاکای کشف شد. این در حالی است که تلسکوپ های آن زمان به اندازه کافی برای شناسایی ستارگان و دیگر ساختارهای درون سحابی پیشرفته نبودند. حدود ۲۰۰ سال بعد ستاره شناسان تصاویری با وضوح بالا از این سحابی ثبت کردند و در آن زمان متوجه ابعاد شگفت انگیز این سحابی شدند و به همین دلیل نام آن را به این سحابی گذاشتند.

نزدیک‌ترین سحابی به زمین، مجموعه ابری Rho Ophouchi است که در فاصله ۳۹۰ سال نوری از زمین قرار دارد. علاوه بر این، در نزدیکی ما سحابی شکارچی قرار دارد که با نام مسیه ۴۲ یا M42 نیز شناخته می شود، که ۱۳۵۰ سال نوری از ما فاصله دارد. ستاره شناسان معتقدند سحابی رتیل ۱۰۰ برابر بزرگتر از M42 است.

۲- بزرگترین خوشه کهکشانی: ال گوردو

در سال ۲۰۱۲، رصدخانه چاندرا ایکس ناسا یک خوشه کهکشانی بسیار بزرگ به نام ACT-CLJ0102-4915 را شناسایی کرد. زمانی که ستاره شناسان برای تعیین جرم این خوشه کهکشانی به ارقام شگفت انگیزی دست یافتند.

2.jpg

جرم ACT-CLJ0102-4915 تقریباً ۳ تریلیون برابر خورشید ماست. این خوشه پرجرم ترین خوشه کهکشانی است که تاکنون کشف شده است و از این رو ال گوردو نامیده شده است.

ستاره شناسان بر این باورند که این خوشه احتمالاً پس از برخورد دو خوشه کهکشانی عظیم با یکدیگر در فضا با سرعت میلیون ها کیلومتر در ساعت شکل گرفته است.

۱- بزرگترین در میان بزرگان: دیوار بزرگ هرکول کرونا بورئالیس

دیوار بزرگ هرکول تاج بوریالیس بزرگترین جرم شناخته شده در جهان قابل مشاهده ما است. طول این دیوار بین شش تا ۱۸ میلیارد سال نوری است و در واقع زنجیره ای از کهکشان هاست، یعنی خوشه ای وسیع از کهکشان ها که توسط گرانش به هم متصل شده اند.

ابعاد این خوشه کهکشانی بزرگ به قدری وسیع است که طول نور حدود ۱۰ میلیارد سال زمین طول می کشد تا تمام طول آن را طی کند. این خوشه عظیم در سال ۲۰۱۳ پس از نقشه برداری انفجارهای پرتو گاما (GRBs)، پرانرژی ترین شکل نور، کشف شد. GRB ها صدها برابر درخشان تر از یک ابرنواختر معمولی می درخشند و با نقطه پایانی ستارگان پرجرم مرتبط هستند.

1.jpg

ستاره شناسان ۲۸۳ GRB را قبل از شناسایی و تایید دیواره هرکول تاج بورئالیس مطالعه کردند. آنچه جالب و هیجان انگیز است این است که این اجرام کیهانی عظیم درک ما از جهان و مقیاس آن را نیز به چالش می کشند.

به عنوان مثال، ممکن است میلیون ها کهکشان و میلیاردها سیاره در ابرخوشه بزرگ هرکول تاج بوریالیس وجود داشته باشد که هنوز شناسایی و کشف نشده اند. در عین حال، ما هنوز به طور کامل نمی دانیم که چگونه گرانش و نیروهای هسته ای چنین اجرام عظیمی را شکل می دهند و آنها را دست نخورده در فضا نگه می دارند.

آبنما : مهندسی جالب

لینک کوتاه : https://smartech.news/?p=133608

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.